Ciekły kryształ to częściowo uporządkowana substancja składająca się z cząsteczek w kształcie dysku, cząsteczek w kształcie pręcików i innych cząsteczek, które nie mają symetrii sferycznej. Różni się od cieczy izotropowej, w której układ molekularny jest całkowicie chaotyczny, a także różni się od kryształu, w którym układ molekularny jest całkowicie uporządkowany.
Ze względu na układ molekularny między cieczą a kryształem oraz specjalny kształt i właściwości samych cząsteczek, ciekły kryształ wykazuje cechy cieczy i kryształu, a nawet cechy o wiele bardziej złożone niż one. Z jednej strony ciekłe kryształy mają właściwości przepływu płynu; z drugiej strony ciekłe kryształy mogą wykazywać wrodzoną przestrzenną anizotropię kryształów, w tym przestrzenną anizotropię polaryzacji magnetycznej, dielektryka i optycznego współczynnika załamania.
Kolejność części molekularnych modułu ciekłokrystalicznego może również pozwolić ciekłemu kryształowi na naprężenie ścinające podobne do kryształu, który może wytrzymać tę kolejność. To znaczy: ciekły kryształ ma również moduł sprężystości ścinania. W praktycznych zastosowaniach płynność ciekłokrystalicznego, anizotropia właściwości dielektrycznych i optycznych oraz elastyczność ciekłokrystalicznego są bardzo ważnymi elementami, które mogą kontrolować parametry działania wyświetlacza ciekłokrystalicznego.
